Lactarius piperatus

Bilmeniz Gerekenler

Lactifluus piperatus, Lactifluus cinsine ait bir mantar türüdür. Yenilebilir olmasına rağmen, birçok insan tadını sevmez, ancak kurutulduğunda baharat olarak kullanılabilir. Mantar olgunlaştığında krem-beyaz ve huni şeklindedir, çok kalabalık solungaçları vardır. Kesildiğinde beyaz, biber tadında bir süt çıkarır. Avrupa'nın birçok yerinde ve Kuzey Amerika'nın doğusunda bulunur ve yanlışlıkla Avustralya'ya da getirilmiştir. Bu mantar, kayın ve fındık gibi bazı yaprak döken ağaçlarla simbiyotik bir ilişkiye sahiptir ve yaprak döken ormanlık alanlarda orman tabanında bulunur.

19. yüzyıl boyunca insanlar L. piperatus tüberküloz için bir çare olarak kullanılmış, ancak etkisiz olduğu görülmüştür. Bununla birlikte, modern zamanlarda, L. piperatus antiviral bir ajan olarak hareket edebilir ve lateksi viral siğilleri tedavi etmek için kullanılmıştır.

Diğer isimler: Peppery Milkcap, Peppery Milky, Blancaccio, Alman (Pfeffermilchling), Hollanda (Gepeperde melkzwam).

Mantar Tanımlama

1. Kapak

   Bu mantarın şapkası 1.57'ye 5.91 inç (4 ila 15 cm) boyutundadır ve düz, sığ basık veya vazo şekline dönüşmeden önce geniş dışbükey olarak başlar. Kuru, düz kenarlı ve tipik olarak kel ve beyaz veya beyazımsıdır, ancak yaşla birlikte hafif sarımsı veya kahverengimsi renk alabilir.

2. Solungaçlar

   Bu mantarın solungaçları gövdeye yapışıktır ya da hafifçe aşağıya doğru uzanır ve çok kalabalıktır, sık sık çatallaşır. Beyaz başlarlar ancak mantar yaşlandıkça soluk krem rengine dönüşürler.

3. Kök

   Gövde 0.79'a 3.15 inç (2 ila 8 cm) uzunluğunda ve 0.39'a 0.98 inç (1 ila 2.5 cm) kalınlığında ve beyazdır. Genişliği aşağı yukarı eşittir ya da tabana doğru hafifçe daralır ve çukurlar olmaksızın keldir.

4. Et

   Bu mantarın eti kalın, sert ve beyazdır, ancak yaşlandıkça sarımsı bir renk alabilir.

5. Süt (Lateks)

   Mantar kesildiğinde veya kırıldığında, dokuları lekelemeyen bol miktarda beyaz süt çıkarır, ancak zamanla yavaş yavaş sarımsı bir renge dönüşebilir.

6. Koku ve Tat

   Mantarın kendine özgü bir kokusu yoktur ancak dayanılmaz derecede keskin bir tadı vardır.

7. Spor Baskı

   Beyaz.

8. Habitat

   Bu mantar meşe ağaçları ve diğer sert ağaçlarla mikorizal bir ilişki kurar ve yaz aylarında dağınık, toplu veya yoğun gruplar halinde yetişebilir. Kuzey Amerika, Avrupa ve Asya'da geniş bir dağılıma sahip olduğu görülmektedir.

9. Kimyasal Reaksiyonlar

   Kapak yüzeyinde KOH soluk macenta.

10. Mikroskobik Özellikler

    Sporlar 5-10 x 5-8 µ; geniş elipsoid; süslenme 0'dan az.5 µ yüksekliğinde, zaman zaman belirsiz desenler oluşturan ancak retikül oluşturmayan dağınık siğiller ve çizgiler şeklinde. Yaklaşık 70 µ uzunluğa kadar pleuromacrocystidia; subcylindric. Cheilocystidia benzer. Pileipellis, üst, kutis benzeri tabakası çok ince ve alt, hücresel tabakası kolayca gösterilebilen bir hipoepitelyum.

Benzer Türler

1. Lactarius vellereus

   Lactarius piperatus'a göre kalın bir gövdeye, yünlü bir başlığa ve daha az kalabalık solungaçlara sahiptir, ancak onun kadar uzun değildir.

2. Russula delica

   L'ye benzer bir renk ve şekle sahiptir.piperatus, ancak solungaçları yapışık ve mavimsi yeşildir ve süt üretmez.

3. Lactarius deceptivus

   Görünüş olarak benzerdir, ancak daha az kalabalık solungaçlara ve daha sıkı bir kapak kenarına sahiptir ve sütü Lactarius piperatus'tan daha az keskindir.

4. Lactarius glaucescens

   Neredeyse aynıdır ancak yeşil kuruyan süt içerir.

Taksonomi

Bu türe 1753 yılında Linnaeus tarafından "biberli" anlamına gelen Agaricus piperatus adı verilmiştir. Uzun bir süre, Scopoli adında başka bir doğa bilimcinin onu ilk olarak tanımladığı düşünüldü, ancak yeni kurallar mantarları adlandırmak için başlangıç tarihini değiştirdi ve Linnaeus'u resmi isimlendirici yaptı. Bu tür başlangıçta Lactarius cinsinin tip türü olarak kabul ediliyordu, ancak şimdi çoğunlukla tropikal mantarları içeren bir cins olan Lactifluus'un tip türüdür, ancak bazıları kuzey ılıman bölgeden de gelmektedir. Son araştırmalar, bu mantarın dünya çapında aslında birçok farklı soyunun olduğunu göstermiş ve Kuzey Amerika'daki bazı popülasyonların farklı türler olabileceğini düşündürmüştür.

Eşanlamlılar ve Çeşitler

• Agaricus piperatus Linnaeus (1753), Species plantarum exhibentes plantas rite cognitas ad genera relatas, 2, s. 1173 (Basionyme) Yaptırım : Fries (1821)

• Agaricus amarus Schaeffer (1774), Fungorum qui in Bavaria et Palatinatu circa Ratisbonam, 4, s. 36, sekme. 83

• Amanita piperata (Linnaeus) Lamarck (1783), Encyclopédie méthodique, Botanique, 1, s. 104

• Agaricus acris Bulliard (1784), Herbier de la France, 5, tab. 200

• Agaricus infundibuliformis Hoffmann (1789), Nomenclator fungorum, 1, s. 110

• Lactarius piperatus (Linnaeus) Persoon (1797), Tentamen dispositionis methodicae fungorum, p. 64

• Hypophyllum piperatum Paulet (1808) [1793], Traité des champignons, 2, s. 165, sekme. 68, şekil. 2-3

• Galorrheus piperatus (Withering) Fries (1827) [1825-26], Stirpes agri femsionensis, 3, p. 57

• Agaricus pergamenus Hornemann (1839), Flora danica, 38, s. 10, sekme. 2268, şekil. 2

• Lactarius piperatus var. amarus (Schaeffer) Gillet (1874), Les hyménomycètes, ou description de tous les champignons (fungi) qui croissent en France, p. 216

• Lactarius pergamenus ss. Romagnesi (1980), Bulletin trimestriel de la Société mycologique de France, 96(1), p. 94

Kaynaklar:

Fotoğraf 1 - Yazar: Jimmie Veitch (CC BY-SA 3.0 Desteklenmiyor)

Fotoğraf 2 - Yazar: Jerzy Opioła (CC BY-SA 4.0 Uluslararası)

Fotoğraf 3 - Yazar: Vicpeters (CC BY-SA 3.0 Desteklenmiyor)

Fotoğraf 4 - Yazar: Gljivarsko Drustvo (CC BY 2.0 Jenerik)