Russula dissimulans
Co powinieneś wiedzieć
Russula dissimulans jest podobna do Russula densifolia w tym, że oba są początkowo białe, sinoczerwone, następnie szare, a na końcu czarne. Russula dissimulans jest jednak znacznie większym grzybem z nieco oddalonymi, szerszymi, grubymi skrzelami i cieńszym naskórkiem, który jest trudny do obrania. Jest mikoryzowany z drzewami liściastymi i iglastymi i można go znaleźć rosnącego samotnie, w grupach lub rozproszonego latem i jesienią.
Jest to gatunek północnoamerykański najbliżej spokrewniony z Russula nigricans w grupie "czerniejących" gatunków Russula. Grupa ta jest częścią kladu Nigricans, który tworzy izolowany klad wraz z kladami Archaea i Farinipes (Looney i in. 2016).
Inne nazwy: Russula czerwona i czarna.
Identyfikacja grzyba
Ekologia
Mikoryzowy z drzewami liściastymi lub iglastymi; rośnie pojedynczo, w rozproszeniu lub gromadnie; latem i jesienią (i zimuje w ciepłym klimacie); szeroko rozpowszechniony w Ameryce Północnej.
Kapelusz
5-20 cm; szeroko wypukły za młodu, później płaski z centralnym wgłębieniem lub płytko w kształcie wazonu; suchy; mniej lub bardziej gładki, ale w dotyku woskowaty; początkowo białawy, ale wkrótce przebarwiający się na brązowawy, popielatoszary lub brązowy (ostatecznie prawie czarny); brzeg nie wyściełany; skórka nie łuszczy się łatwo.
Skrzela
Przyczepiony lub biegnący bardzo lekko w dół łodygi; gruby; odległy lub prawie taki; biały do kremowego; siniaki i przebarwienia powoli czerwonawe, następnie szarawe do czarniawych.
Trzon
3-8 cm długości; 1-4 cm grubości; początkowo białawy, ale wkrótce ciemnieje jak kapelusz; siniaki czerwonawe, a następnie czarniawe przez pół godziny; dość gładki.
Miąższ
Biały; twardy; szybko lub powoli czerwienieje przy ekspozycji, a następnie czernieje w ciągu pół godziny lub dłużej.
Zapach i smak
Zapach lekko aromatyczny, nieco nieprzyjemny lub niewyróżniający się; smak łagodny, lekko cierpki lub cierpki.
Reakcje chemiczne
KOH na powierzchni kapsla negatywny. Sole żelaza na powierzchni trzonu ujemne do słabo szarawych.
Odcisk zarodników
Biały.
Cechy mikroskopowe
Zarodniki 6-11 x 6-9 µ; szeroko eliptyczne do subglobowatych; z ornamentacją o wysokości poniżej 1 µ, złącza tworzące częściowo lub całkowicie siateczkowate obszary. Pileipellis o grubości 20-150 µ; podobne do cutis, z poziomymi elementami, ciasno splecione; w KOH "z kuleczkami brązowego pigmentu nadającymi im wygląd przezroczystych jelit" (Roberts, 2008); nie osadzone w galaretowatej matrycy; pileocystidia nieobecne.
Źródła:
Zdjęcie 1 - Autor: alan_rockefeller (Attribution-ShareAlike 4.0 International)
Zdjęcie 2 - Autor: alan_rockefeller (Attribution-ShareAlike 4.0 International)
