Terana caerulea
Co powinieneś wiedzieć
Terana caerulea (lub Terana coerulea) to saprobowy grzyb skorupiasty z rodziny Phanerochaetaceae. Ten kortykoidalny (skorupiasty) grzyb jest prawdziwym pięknem, zwłaszcza gdy jest młody i świeży, o jasnym kobaltowo-niebieskim wyglądzie. Zaokrąglone owocniki łączą się, tworząc nieregularne, duże plamy o gładkich lub lekko wyboistych lub brodawkowatych powierzchniach płodnych, które są zwykle delikatnie aksamitne.
Grzyb ten występuje zwykle w ciepłych, wilgotnych lasach liściastych na spodniej stronie powalonych kłód i gałęzi drzew liściastych.
Terana caerulea występuje na całym świecie w cieplejszym klimacie i została zgłoszona z Azji, Afryki, Nowej Zelandii, Ameryki Północnej, Wysp Kanaryjskich, Europy, Tajwanu, Tajlandii i Turcji.
Stare okazy stają się ciemnoniebieskie, a ostatecznie prawie czarne.
Inne nazwy: Grzyb o kobaltowej skórce, aksamitnie niebieski rozrzut.
Identyfikacja grzyba
Fruitbody
Intensywnie ciemnoniebieskie, zaokrąglone owocniki, które łączą się, tworząc nieregularne, duże plamy o gładkich lub lekko wyboistych lub brodawkowatych powierzchniach płodnych, które są zwykle delikatnie aksamitne. Jest to grzyb o bardzo cienkiej skorupie, zwykle o grubości znacznie mniejszej niż 1 mm.
Gdy jest wilgotny, tekstura tych grzybów jest miękka i woskowata, a zewnętrzne brzegi są blade, czasem białawe i drobno frędzlowane. Stare okazy stają się ciemnoniebieskie, a ostatecznie prawie czarne.
System strzępek
Monomityczny (zawierający tylko generatywne, rozgałęzione strzępki rurkowe o średnicy zazwyczaj od 3 do 5 µm); Obecne są zaciski.
Zarodniki
Elipsoidalny, gładki, cienkościenny, 6.5-9.0 x 4.5-5.5 µm; szkliste lub prawie szkliste; inamyloidalne.
Odcisk zarodników
Kremowobiały; czasami wykrywalny jest niebieskawy odcień.
Zapach i smak
Brak wyczuwalnego zapachu; twardy po wyschnięciu, woskowaty po zamoczeniu, ale całkiem bez smaku.
Siedlisko & Rola ekologiczna
Saprobowe, na martwych drzewach liściastych i opadłych gałęziach, zwłaszcza jesionu Fraxinus excelsior.
Gatunki podobne
Stereum subtomentosum jest czasami całkowicie resupinatowa i wtedy podobna w formie do Cobalt Crust, ale zwykle ma różne odcienie szarawo-pomarańczowe.
Taksonomia i etymologia
Grzyb Cobalt Crust został opisany w 1779 roku przez francuskiego przyrodnika Jean-Baptiste Pierre Antoine de Monet, Chevalier de Lamarck (1744 - 1829), który nadał mu nazwę Byssus caerulea.
Później stosowano różne inne oznaczenia, aż w 1828 r. Fries sklasyfikował ją jako Thelephora violascens odmiana coerulea. Zgodnie z regułą 13.1.d. W Międzynarodowym Kodeksie Nomenklatury Botanicznej (International Code of Botanical Nomenclature) ważne publikacje nazw grzybów są traktowane jako rozpoczynające się od publikacji "Systema Mycologicum" Friesa w 1821 r. i w kolejnych latach. Oznacza to, że prawidłowa nazwa gatunku to coerulea, a nie caerulea. Obie nazwy są często spotykane w literaturze. Co dziwne, nazwa Byssus Lamarcka została teraz zastosowana do rodzaju roślin - zasadniczo innego organizmu.
Jego obecnie przyjęta nazwa naukowa Terana caerulea pochodzi z publikacji niemieckiego botanika i mikologa Otto Kuntze (1843-1907) z 1891 roku.
Synonimy Teranea caerulea obejmują Byssus phosphorea L., Byssus caerulea Lam., Auricularia phosphorea Sowerby, Thelephora caerulea (Lam.) Schrad. ex DC., Thelephora indigo Schwein., Corticium caeruleum (Lam.) Fr., i Pulcherricium caeruleum (Lam.) Parmasto.
Specyficzny epitet caerulea oznacza ciemnoniebieski.
Chemia
Wykazano, że niebieski pigment tego grzyba jest mieszaniną polimerów strukturalnie związanych z kwasem teoforowym.
W przypadku aktywacji przez zabiegi zewnętrzne, takie jak wysoka temperatura (42 °C (108 °F)), narażenie na opary toksycznych rozpuszczalników lub kontakt z mieszaniną wody i toluenu, T. caerulea produkuje antybiotyk o nazwie kortalceron (hydrat 2-hydroksy-6H-3-pironu-2-karboksaldehydu), który hamuje wzrost bakterii Streptococcus pyogenes. Zbadano również metaboliczną biosyntezę tego związku, począwszy od początkowego prekursora glukozy.
Związki o tak zwanym szkielecie "benzobisbenzofuranoidowym" zostały wyizolowane i zidentyfikowane z T. caerulea, a mianowicie kortycyny A, B i C.
Źródła:
Zdjęcie 1 - Autor: Martin Bemmann (CC BY 3.0 Unported)
Zdjęcie 2 - Autor: Strobilomyces (CC BY-SA 3.0 Unported)
Zdjęcie 3 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)
Zdjęcie 4 - Autor: Björn S... (CC BY-SA 2.0 Generic)
Zdjęcie 5 - Autor: Ian Dodd (kk) (www.kundabungkid.com) Australia (kundabungkid) (CC BY-SA 3.0 Unported)
