Wynnea americana
Co powinieneś wiedzieć
Wynnea americana to gatunek grzyba z rodziny Sarcoscyphaceae. Ten niejadalny gatunek można rozpoznać po owocach w kształcie łyżki lub króliczego ucha, które mogą osiągać do 13 cm (5 cm).1 in) tall. Ma ciemnobrązową i brodawkowatą powierzchnię zewnętrzną, podczas gdy wewnętrzna powierzchnia zawierająca płodne zarodniki jest pomarańczowa, różowawa lub czerwonawo-brązowa. Owocniki wyrastają w skupiskach z dużych podziemnych mas zbitych grzybni zwanych sklerocjami.
We wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie zwykle rośnie w glebie pod drzewami liściastymi, występuje od Nowego Jorku do Michigan na południe od Meksyku. Gatunek ten został również zebrany z Kostaryki, Indii i Japonii.
Inne nazwy: Poroże łosia, uszy królika.
Identyfikacja grzybów
Owocniki (technicznie nazywane apotecjami)
Są wyprostowane i mają kształt łyżki lub ucha i mogą osiągać do 13 cm (5.1 cal) wysokości i 6 cm (2.4 cale) szerokości z krawędziami zwykle zawiniętymi do wewnątrz. Zewnętrzna powierzchnia jest ciemnobrązowa, podczas gdy wewnętrzna powierzchnia - hymenium z zarodnikami - jest różowawo-pomarańczowa do matowej fioletowo-czerwonej lub brązowej w stanie dojrzałym. Zewnętrzna powierzchnia może się pomarszczyć w dojrzałym wieku. Apotecja, które występują pojedynczo lub w grupach do około 25, wyrastają z krótkiej szypułki.
Łodyga
Łodyga ma zmienną długość i jest masywna, ciemna na zewnątrz, biała wewnątrz. Łodygi pochodzą ze sklerocjum, zwartej masy stwardniałej grzybni.
Sklerocja
Zgnilizna twardzikowa ma prawie galaretowatą konsystencję z nieregularnymi płatami i wewnętrznymi komorami i może osiągać średnicę od 4 do 6 cm (1,5 cm).6 do 2.4 w). Uważa się, że funkcją sklerotium jest dostarczanie wilgoci i składników odżywczych lub służenie jako odporna struktura zdolna do utrzymania grzyba w okresach stresu. W. macrotis jest jedynym gatunkiem w rodzaju, który posiada sklerocja.
Zapach i smak
Wynnea americana nie ma wyczuwalnego zapachu, a jej smak jest nieznany. Został opisany jako niejadalny ze względu na swoją twardość.
Podobne gatunki
Wynnea sparassoides
Ma owocnik przypominający żółto-brązowy kalafior na szczycie długiej brązowej łodygi.
Wynnea gigantea
Ma apotecja, które są mniejsze, bardziej zaokrąglone na końcach, liczniejsze w jednym okazie i jaśniejsze w kolorze.
Taksonomia
Grzyb ten został po raz pierwszy opisany w 1905 roku przez amerykańskiego mikologa Rolanda Thaxtera. Thaxter znalazł kilka skupisk owocników w Burbank w stanie Tennessee w 1888 r. i uznał, że grzybem tym jest Wynnea macrotis, jeden z pierwszych zidentyfikowanych gatunków z rodzaju Wynnea.
Wizyta w 1896 r. w tej samej lokalizacji, a także w Cranberry w Karolinie Północnej przyniosła kolejne okazy. Tym razem jednak Thaxter zauważył, że owocniki nie były przyczepione do próchnicy, jak oczekiwano, ale raczej do "dużego, nieregularnie klapowanego, brązowego, jędrnego, bulwiastego ciała zakopanego kilka centymetrów w próchnicy"."
Badanie mikroskopowe tej struktury i innych tkanek owocnika przekonało Thaxtera, że materiał był wystarczająco odmienny od znanych gatunków Wynnea, aby uzasadnić utworzenie nowego gatunku. Zarówno okazy z Tennessee, jak i z Karoliny Północnej zostały wykorzystane jako syntypy do opisania taksonu; okaz z Tennessee został od tego czasu oznaczony jako lectotype (okaz noszący nazwę typu).
W 1946 r. francuski mikolog Marcelle Louise Fernande Le Gal ustalił, że ascus u W. americana był podobny w strukturze do tych gatunków, które umieścił w serii suboperculate.
Źródła:
Zdjęcie 1 - Autor: Eddee (CC BY-SA 3.0 Unported)
Zdjęcie 2 - Autor: jesiotr walta (Mycowalt) (CC BY-SA 3.0 Unported)
Zdjęcie 3 - Autor: jesiotr walta (Mycowalt) (CC BY-SA 3.0 Unported)
