Schizophyllum commune
Co warto wiedzieć
Schizophyllum commune to gatunek grzyba z rodzaju Schizophyllum. Ciało owocu jest strukturą skompresowanych promienistych miseczek. To, co wydaje się być skrzelami, to brzegi dwóch sąsiednich kubków z proliferującą tkanką brzeżną, co sprawia wrażenie, że "skrzela" są podzielone. Kapelusze są białe lub szarawe z włoskami, bez łodyg. Rośnie na chorych drzewach liściastych, ale równie często występuje na martwym drewnie.
Pęknięcia w skrzelach zamykają się na płodnych powierzchniach, gdy owocnik wysycha podczas długotrwałej suchej pogody, nawadniając się ponownie po zwilżeniu deszczem; następnie pęknięcia ponownie się otwierają, powierzchnie wytwarzające zarodniki są wystawione na działanie powietrza, a zarodniki są uwalniane.
Grzyb ten może przetrwać kilka cykli odwodnienia i nawodnienia. Ta cecha umożliwia grzybom życie na każdym kontynencie z wyjątkiem Antarktydy.
Schizophyllum commune ma wartość leczniczą i aromatyczny profil smakowy.
Inne nazwy: Porecrust pospolity, Waaiertje (Holandia), Klanolístka obecná (Czechy), Le schizophylle commun (Francja).
Identyfikacja grzybów
-
Kapelusz
1-5 cm średnicy; wachlarzowaty, gdy jest przymocowany do boku kłody; nieregularny do muszlowego, gdy jest przymocowany powyżej lub poniżej; drobno owłosiony do aksamitnego lub prawie ziarnistego; suchy; białawy do szarawego lub brązowawego; czasami rozwija koncentryczne strefy tekstury.
-
Skrzela
Odległe; złożone razem i wyglądające na podzielone w środku; białawe do szarawych.
-
Łodyga
Nieobecny.
-
Miąższ
Twardy; białawy; nie zmienia się po przekrojeniu.
-
Zarodnikowanie
Biały.
-
Sezon
Od stycznia do listopada.
-
Siedlisko
Saprobowy na martwym drewnie lub czasami pasożytniczy na żywym drewnie; rośnie samotnie lub, częściej, gromadnie lub w skupiskach; na rozkładających się patykach i kłodach z twardego drewna (nawet na deskach i deskach); całoroczny (przeżywa, kurcząc się i czekając na więcej wilgoci); pierwotnie opisany i nazwany ze Szwecji; szeroko rozpowszechniony w Ameryce Północnej i na całym świecie.
-
Cechy mikroskopowe
Zarodniki 4-6.5 x 1.5-2 µm; subcylindryczny lub subelipsoidalny; gładki; szklisty w KOH; inamyloidalny. Nie znaleziono cystidiów hymenialnych. Pileipellis a cutis of elements 2.5-5 µm szerokości, czasami zebrane w pionowe wiązki. Obecne połączenia zaciskowe.
-
Podobne gatunki
Plicaturopsis crispa jest mniejszy, drobno owłosiony i nie ma kapelusza z zawiniętym brzegiem.
Schizophyllum commune Jadalne
Chociaż europejskie i amerykańskie przewodniki wymieniają go jako niejadalny, jest to najwyraźniej spowodowane różnymi standardami smaku, a nie znaną toksycznością, uważaną za mało interesującą kulinarnie ze względu na jej twardą konsystencję. S. jest w rzeczywistości jadalny i szeroko spożywany w Meksyku i innych krajach tropikalnych.
W północno-wschodnich Indiach, w stanie Manipur, znany jest jako kanglayen i jest jednym z ulubionych składników naleśników w stylu manipurskim zwanych paaknam. W Mizoram lokalna nazwa to pasi (pa oznacza grzyb, si oznacza malutki) i jest to jeden z najwyżej ocenianych grzybów jadalnych wśród społeczności Mizo. Autorzy wyjaśniają preferowanie twardych, gumowatych grzybów w tropikach jako konsekwencję faktu, że delikatne, mięsiste grzyby szybko gniją w gorących, wilgotnych warunkach, co sprawia, że ich sprzedaż jest problematyczna.
Korzyści zdrowotne
-
Przeciwnowotworowe
Sizofilan (SPG), prosty glukan wytwarzany w pożywce hodowlanej przez Schizophyllum commune Feries, był stosowany jako immunoterapia wspomagająca u 15 pacjentów z rakiem głowy i szyi.
Parametry immunologiczne wykazały, że grupa SPG szybko odzyskała odporność komórkową uszkodzoną przez promieniowanie, chemioterapię i zabieg chirurgiczny. SPG okazał się skuteczny jako pomocniczy środek immunoterapeutyczny w leczeniu nowotworów głowy i szyi.
-
Przeciwnowotworowe
Neutralny glukan wyizolowany z filtratu kultury Schizophyllum commune, na produkcję interferonu-γ (IFN-γ) i interleukiny 2 (IL 2) ze stymulowanych mitogenem ludzkich komórek jednojądrzastych krwi obwodowej (PBMC).
Wyniki te sugerują, że zwiększona produkcja IFN-γ i IL 2 może być odpowiedzialna za aktywność przeciwnowotworową tego glukanu.
-
Przeciwutleniacz
Właściwości przeciwutleniające ekstraktu gorącej wody (HWE), polisacharydów ekstrahowanych gorącą wodą (HWP) i polisacharydów ekstrahowanych gorącymi alkaliami (HWAE) uzyskanych z owocników dzikiego basidiomycete Schizophyllum commune.
Wartości EC50 aktywności przeciwutleniającej, zmiatania DPPH i siły redukującej były skorelowane z całkowitą zawartością polisacharydów, jak również z całkowitą zawartością fenoli. Aktywność przeciwutleniająca wszystkich ekstraktów może być spowodowana zarówno polisacharydami, jak i polifenolami lub kompleksem obu tych składników.
Taksonomia i etymologia
W 1815 roku szwedzki mikolog Elias Magnus Fries opisał ten gatunek i nadał mu nazwę Schizophyllum commune.
Schizophyllum pochodzi od greckiego "Schíza" oznaczającego rozszczepienie z powodu pojawienia się promienistych, centralnie podzielonych, przypominających skrzela fałd; gmina oznacza wspólną lub wspólną własność lub wszechobecną
Synonimy i odmiany
Agaricus alneus L. , Fl. Suec. : 1242 (1755)
Agaricus alneus Reichard, Schr. naturf. Fr. Berlin: 605 (1780)
Agaricus multifidus Batsch, Elench. fung. (Halle): 173 (1786)
Apus alneus (L.) Gray, Nat. Arr. Brit. Pl. (Londyn) 1: 617 (1821)
Daedalea commune (Fr.) P. Kumm. , Führ. Pilzk. (Zerbst): 53 (1871)
Merulius alneus (L.) J. F. Gmel. , Systema Naturae, Edn 13 2(2): 1431 (1792)
Merulius alneus (Reichard) Schumach. (1803)
Merulius alneus Schumach. , Enum. pl. (Kjbenhavn) 2: 370 (1803)
Merulius communis (Fr.) Spirin & Zmitr. , Nov. sist. Niz. Rast. 37: 182 (2004)
Scaphophorum agaricoides Ehrenb. , Horae Phys. Berol. : 94 (1820)
Schizophyllum alneum (L.) J. Schröt. , w Cohn, Krypt. -Fl. Schlesien (Breslau) 3. 1(33-40): 553 (1889)
Schizophyllum alneum (L.) J. Schröt. (1889)
Schizophyllum alneum (L.) J. Schröt. (1889) f. alneum
Schizophyllum alneum (Reichard) Kuntze (1898)
Schizophyllum alneum f. radiatum Pilát, Ann. Acad. tchecosl. Agric. 2: 461 (1936)
Schizophyllum alneum J.Schröt. (1889)
Schizophyllum alneum Kuntze, Revis. gen. pl. (Leipzig) 3(2): 516 (1898)
Schizophyllum commune f. stipitatum L. Krieg. , Mycologia 14(1): 47 (1922)
Schizophyllum commune Fr. , Observ. mycol. (Havniae) 1: 103 (1815) var.gmina
Schizophyllum commune var. longii Parisi, Bulletino dell'orto Botanico della R. Universitá di Napoli 13: 3 (1934)
Schizophyllum commune var. multifidum (Batsch) Cooke, Handb. Austral. fungi: 101 (1892)
Schizophyllum commune var. palmatum Debeaux, Revue mycol. , Toulouse 2: 152 (1880)
Schizophyllum multifidum (Batsch) Fr. , J. Linn. Soc. , Bot. 14(no. 73): 46 (1875) [1873]
Schizophyllum multifidum (Batsch) Fr. (1875) var. multifidum
Schizophyllum multifidum var. digitatum Ellis & T. Macbr. , Byk. Lab. Nat. Hist. Iowa State Univ. 3(4): 194 (1896)
Schizophyllum commune Video
Źródło:
Wszystkie zdjęcia zostały wykonane przez zespół Ultimate Mushroom i mogą być wykorzystywane do własnych celów na podstawie licencji Attribution-ShareAlike 4.0 International.
